Menu

 
“İyi gün dostu & kötü gün dostu” diye bir deyim var.
Halk arasında genelde “İyi gün dostunun” meziyet olduğu, “kötü gün dostunun” ise geçer akçe olmadığına ait bir düşünce vardır...
 
Edindiğim deneyimler çerçevesinde ben bunun tersi olduğunu düşünüyorum. Bir çok insanın aksine ben “kötü gün dostlarımı” severim...
 
Küs olan bir arkadaş bir yakınını kaybetti mi “aaa ölüm bu arayayım” der, aradaki buzları hemen eritiriz. Ancak küs olduğumuz her hangi bir eski dostumuz bir başarıya imza attı mı ASLA aramayız, hatta burun kıvırıp, bu başarıya haset bile ederiz...
 
Son yıllarda birbirimizi sevmez olmamız bunu tetikliyor olabilir ama kötü günlerde, ölüm, iflas, kaza gibi olaylarda herkes birbirinin yanına en çevik hareketleriyle varıyor da, iyi gününde ödül, mezuniyet, mesleki başarı gibi olaylarda sadece uzaktan bakıyor...
 
İyi günlerimde yanımda olan tüm dostlarıma gelsin bu yazı...
 
P.S. görsel fotonun konumuzla alakası olmayıp sadece yazı okunsun diye konumuştur:))
 
 
 

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kapat