Menu
Ayrı anne-baba çocuğuyum ben...
 
Yatılı okullar, kamplar filan derken aidiyet duygusu nedeniyle çok genç yaşta evlenip, çok erken anne oldum...
 
İyi ki de o kadar erken yaşta almışım kucağıma Dağhan’ımı...
 
Onunla birlikte hayatı öğrendim, önceleri bana evlat oldu, sonra erkek kardeş, biraz büyüyünce ağabey, şimdilerde de babam gibi davranıyor. Hayatımın en kıymetlisi, iyi ki doğurmuşum. Yaşama sebebim, fırtınalara,  tsunamilere, savaşlara dayanma gücüm o benim...
 
Son yıllarda bir de kızım oldu. Bonus kız Öykü. Geç de olsa “yaşamlarımız iyi ki kesişmiş” dediğimiz Özden’imin (ki bundan böyle ona hep Özzy diyeceğim) kızı...
 
Özzy’im ile  onun 50 yaş gününde 15 nisan da evlendik...
 
İyi ki evlenmişiz...
 
4 kişilik çekirdek bir ailem var artık...

Yorum Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacaktır. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kapat