Menu
Kime küsüyorsun “Arkadaşım?”
 
 
Bu küsmek çok fena bi’şey…
 
İnsan sanıyor ki küsünce küstüğü gelip “ayyyy ben ettim sen etme, küsme, gel, söz veriyorum daha yapmayacağım, hep senin istediklerini yapacağım”…
YOK ÖYLE BİR ŞEY…
 
İnsan küstüğü ile kalıyor ve atalarımızın söylediği gibi “DAĞ DAĞA KÜSÜYOR, DAĞIN HABERİ OLMUYOR”
 
Bana da defalarca öyle oldu. Birine ya da bir kuruma küsüp vazgeçtiğim her sefer  bana zarar olarak geri döndü…
 
En son yazmaktan vaz geçmiştim küsüp.
Kimlere mi küsmüştüm?
 
Kitap yazma serüvenimde çok destek olanlar oldu ama kösteklerim de çok oldu. Aslında yapı olarak biri köstek oldu mu daha hırslanıp daha çok çalışan biriyimdir…
 
Ama kitapçıda o gün canı istemedi mi gelen kolilerden kitapları çıkartıp rafa koymayan satıcı için insan ne yapabilir?
HİÇ BİRŞEY…
 
Ya da insanı çok dikkate almayan yol arkadaşlarına karşı ne yapabilirsiniz?
 
Ben de oturdum, KÜSTÜM.
Küstüm işte, küstüm, küstüm, küstüm…
 
Ta ki işini severek yapan şahane bir insanla karşılaşana kadar.
 
Adı Adem Şenel, kitap dizgileri ve mizanpaj yapıyor.
 
Dedim ki ben yeniden yazmalıyım ve kitabımı bu adam dizgisini o yapmalı. Hatta eski 6 kitabımı da yeniden basmalıyım, üstüne de 7.kitap CİNAYET A.Ş. gelmeli.
 
KÜSMEYİN ARKADAŞIM KÜSMEYİN…
 
Kapat